این جمله را زیاد شنیدهایم که انقلاب ایران را دزدیدند. به نظر میرسد انقلاب ایران را بیش از آنکه یک گروه- روحانیت- بهسرقت برده باشد، یک تخیل استعلایی و متافیزیکی به سرقت برد؛ تخیلی که مبنای آن ساختن یک مدینهی فاضله با متابعت از فرامین و دستورات مافوق بشری بود. آن تخیل سیاسی بنا داشت رستگاری را با اتکا بر امری فوق بشری حاصل کند. نتیجه، رستگاری نبود، بلکه یک جهنم انسانی بود. اما جنبش زن، زندگی، آزادی چنین نیست. در آن، این عالمِ امکان بشری است که خلق چیزی دیگر را ممکن میکند.

.

.

از انقلاب زنان تا دموکراسی زنانه نگر

فاطمه صادقی